6 listopada 2017

Podsumowanie VII Szwaderkowej Wspólnej Akcji Zarybieniowej

foto-do-art

Zbliża się ku końcowi operacja zarybień jesiennych wszystkich jezior Gospodarstwa Rybackiego Szwaderki. W trakcie tego przedsięwzięcia wypuściliśmy do jezior i rzek narybki szlachetnych gatunków ryb. W ramach akcji zorganizowaliśmy również spotkanie z wędkarzami - w sobotę 4.11.2017, która odbyła się tym razem nad jeziorem Plusznym. We wspólnej (już siódmej, a drugiej nad Plusznym) akcji zarybieniowej uczestniczyli poza przedstawicielami Gospodarstwa (w tym Prezes Zarządu, ichtiolodzy, rybacy i strażnicy rybaccy) oczywiście wędkarze.

Spotkanie rozpoczęło się od wystąpienia Prezesa Zarządu Gospodarstwa Mirosława Tymoszczuka. W pierwszej części przemówienia Prezes przedstawił historię przedsiębiorstwa, odnosząc się do tradycji rybackich w regione, w tym nad jeziorem Plusznym.

Następnie poruszona została tematyka funkcjonowania Gospodarstwa w dzisiejszych czasach, w tym metody wylęgania oraz podchowu szlachetnych gatunków ryb. Nasze Gospodarstwo dysponuje wylęgarnią mogącą pomieścić 1020 litrów ikry. Pod koniec listopada słoje te wypełniane są ikrą koregonidów (tj. siei i sielawy), aby prowadzić inkubację tych gatunków aż do wczesnej wiosny. W następnej kolejności do wylęgarni trafia ikra szczupaka, którego inkubacja i podchów trwają do początków maja. Wtedy też w naszej wylęgarni rozpoczyna się rozród innych gatunków takich jak boleń, sandacz i lin.

Wylęgi z tej wiosenno-letniej części rozrodu trafiają w większości bezpośrednio do naszych jezior, a w mniejszej części do dalszego podchowu w naszych stawach. Podchów w stawach Gospodarstwa opiera się o naturalne metody, gdzie pokarmem jest plankton bądź w przypadku drapieżników wylęgi gatunków tzw. małocennych (np. karasia lub słonecznicy). Zakończenie cyklu podchowowego przypada na jesień. Ryby wypuszczone w trakcie sobotniej akcji pochodziły właśnie z cyklu jesiennego.

W kolejnej części przemówienia przedstawiona została aktualna sytuacja jeziora Plusznego. Prezes zwrócił uwagę na liczne czynniki wpływające na ekosystem jeziora Plusznego, w tym: zarybienia, ochrona tarła, odłowy amatorskie i rybackie, zanieczyszczenia ze zlewni, eutrofizacja, antropopresja, kłusownictwo, kormorany. Jednym z najważniejszych elementów ekosystemu jest praca rybaków pod kontrolą ichtiologów  oparta na zdobyczach różnych dziedzin wiedzy. Pozwala to na rozumne korzystanie ze środowiska wykorzystując  uwarunkowania prawne i ekonomiczne. Praca rybaka zaczyna się od właściwego, zgodnego z przepisami i ze sztuką zarybienia jeziora. Takie zarybienia są oczywiście prowadzone regulanie corocznie, wg sprawdzonej technologii (po krótce opisanej powyżej), pod urzędowym nadzorem. Dopiero kolejnym elementem pracy rybaka jest prowadzenie odłowów. W przypadku jeziora Plusznego strategia zakłada przede wszystkim odłów takich gatunków jak sielawa, sieja i węgorz. W roku 2017 (do października) ilość odłowów rybackich wyniosła około 4 ton. Jest to mała ilość, spowodowana wprowadzeniem w tym roku ochrony niektórych gatunków oraz założeniami wyżej wspomnianej strategii. Praca rybaka ma na celu ochronę rybostanu jeziora, a kierunki zarybienia przewidują również eliminację gatunków małocennych jak np. ciernik czy krąp (stanowią one pożywienie dla m. in. węgorzy, szczupaków, okoni, a nawet siei).

Na stan ekosystemu, a co za tym idzie poziom rybostanu wpływają także odłowy wędkarskie. Na podstawie analiz prowadzonych przez Instytut Rybactwa Śródlądowego odłowy wędkarskie stanowią co najmniej 30% wszystkich odłowów i są ukierunkowane przeważnie na gatunki drapieżne – takie jak szczupak i okoń.

Kolejnym elementem funkcjonowania ekosystemu jeziora Plusznego jest szeroko pojęta antropopresja, czyli wpływ człowieka na środowisko. W przypadku jeziora Plusznego miało miejsce i w ograniczonym stopniu wciąż ma użyźnianie wód poprzez działalność człowieka (eutrofizacja jeziora). Skutki tych działań są bardzo trudne do odwrócenia. W jeziorze Plusznym  pod koniec lata obserwujemy zjawisko spadku zawartości tlenu wraz ze wzrostem głębokości (na 10m głębokości w trakcie ostatnich badań było zbyt mało tlenu (10-15%). Warunki takie zmuszają organizmy wodne (w tym ryby) do zmiany swoich pierwotnych stref bytowania, co w konsekwencji może prowadzić do strat z powodu ekspozycji na drapieżniki w wyższych partiach jeziora lub śnięć spowodowanych po prostu brakami tlenu w dolnych partiach jeziora. Sytuację tę można poprawić poprzez intensywne zarybienia, a także dbając o ograniczenie dopływu zanieczyszczeń do jeziora.

Ponadto nad jeziorzem Plusznym w ciągu kilkunastu ostatnich lat brzegi jeziora zostały zagospodarowane i są intensywnie eksploatowane przez człowieka (pomosty, mariny, plaże, zabudowa w bezpośrednim sąsiedztwie jeziora, związane z tym wycinanie lub niszczenie roślinności wodnej). Prowadzi to do niszczenia naturalnych miejsc rozrodu ryb (czyli tarlisk) oraz do niepokojenia  i płoszenia ryb w trakcie tarła czy nawet żerowania.

Kolejnym czynnikiem jest negatywny wpływ kormoranów przebywających na jeziorze Plusznym i jeziorach sąsiednich. W kompleksie jezior Łańskie i Pluszne bytuje populacja około 1000 szt. kormoranów, które żerują na jeziorach około 200 dni w roku. Jeden osobnik tego gatunku zjada dziennie nawet 0,5kg ryb. W wyniku prostej kalkulacji można zauważyć że taka ilość kormoranów dziennie zjada pół tony ryby, a przez okres wegetacji 100 ton.

Po wystąpieniu Prezesa odbyło się zarybianie. Do wód jeziora Plusznego wypuściliśmy następujące gatunki:

  • szczupak narybek jesienny - 1300 szt., 65 kg
  • węgorz narybek podchowany - 5000 szt., 50kg
  • lin kroczek - 3600 szt., 120kg
  • sieja narybek jesienny - 9300 szt., 140kg

Dodatkowo w tym samym dniu do wód rzeki Marózki i Łyny wypuściliśmy 5000 szt. pstrąga potokowego.

Sieja trafiła do wody bezpośrednio przy linii brzegowej, ponieważ jest to gatunek, który szybko adoptuje się i przemieszcza w głębsze partie jeziora. Pozostałe gatunki tj. węgorz, szczupak i lin wypuszczone zostały wzdłuż wyspy oraz północno-zachodniego brzegu jeziora, gdzie wśród bujniejszej roślinności mogły znaleźć sobie dogodne kryjówki i miejsca bytowania.

Po zarybieniu wędkarze zostali zaproszeni do dyskusji przy wspólnym posiłku (do spróbowania były m. in. pstrągi, jesiotry i węgorze wędzone). Była to też wspaniała okazja do rozmów i wymiany poglądów. Kwestie które zostały poruszone to m. in.:

  • Nielegalne używanie silników spalinowych na jeziorach. Straż rybacka zadeklarowała, że przyjrzy się bliżej tej sprawie.
  • Zanieczyszczenie brzegów jezior śmieciami, niestety również po opakowaniach wędkarskich. Może warto byłoby zorganizować nagłośnioną medialnie wspólną akcję sprzątania ? Prosimy o opinie.
  • Rozstawianie przestaw węgorzowych. Są one widoczne w postaci tyczek wystających z wody. Należy zaznaczyć, że są to narzędzia selektywne, służące tylko do połowu węgorza. Gatunek w wieku około 7-8 lat od zarybienia rozpoczyna wędrówkę z jezior do rzek, dlatego niewyłowienie go w odpowiednim momencie nie przynosi korzyści zarówno rybakom oraz wędkarzom. Ponadto populacja węgorza w jeziorze Plusznym jest na wysokim poziomie. Podsumowując węgorz jest to gatunek, który zgodnie ze strategią podlega i będzie podlegał odłowowi.
  • Rozstawianie sieci w strefach przybrzeżnych. Gospodarstwo w ramach prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej jest uprawnione do stawiania selektywnego sprzętu rybackiego. Sieci nie są i nie będą stawiane przy wyznaczonych i nadzorowanych kąpieliskach.
  • Odłowy siei i sielawy w okresie ochronnym. Takie odłowy są prowadzone przez Gospodarstwo na podstawie decyzji administracyjnej. Celem połowów jest zapewnienie ikry do wylęgarni (szczegóły były opisane w pierwszej części tego tekstu). Sobotnie zarybienie sieją pochodziło właśnie z ikry tarlaków złowionych rok temu w okresie ochronnym.
  • Padła również propozycja zarybienia sandaczem. Z ichtiologicznego punktu widzenia byłby to błąd, ponieważ w głównym plosie jeziora nie ma warunków do bytowania tego gatunku. Faktycznie sandacz występuje w ilościach śladowych w zatoce przy ośrodku Kormoran, ale nie pochodzi on z zarybień, a z migracji z sąsiednich jezior (Staw, Niskie). Nie przewidujemy zarybień Plusznego tym gatunkiem.
  • Były również zapytania o zarybienia w latach poprzednich. Nasze Gospodarstwo prowadzi rozród i podchów małych ryb wg sprawdzonych technologii.  Więcej informacji na ten temat można znaleźć w tym miejscu.  Zarówno jezioro Pluszne jak i wszystkie inne na których gospodarujemy rok rocznie są zarybiane zgodnie z planem stworzonym przez specjalistów ichtiologów i zatwierdzonym przez właściwe urzędy.
  • Rozmawialiśmy także o naszej wylęgarni. Metody inkubacji i podchowu wzbudziły duże zainteresowanie ze strony wędkarzy. W tym miejscu chcielibyśmy wstępnie zaprosić Państwa do odwiedzin naszej wylęgarni.

Osoby, które chciałby otrzymać zaproszenie na wizytę w naszej wylęgarni (oraz na przyszłe akcje zarybieniowe) prosimy o dopisanie się do naszego newslettera podając swój email w prawym górnym rogu strony.

Poniżej znajduje się fotorelacja, zapraszamy do oglądania zdjęć.

Tomasz Tymoszczuk

Kategoria: Relacje Tagi: wędkarstwo, zarybienie


Dalej